Znajomość z uśmiechem

Z braku wiary gniew

poplątał rozsądek splamił

filiżanką kawy bez drobiny cukru



Dłonie wciąż zbyt słabe

by chwycić ideał i zamknąć

choćby w pamięci klawiszy

Bez efektu dotykam światła

wypalony jest nawet monitor



Uchroń mnie od niewiary

gdy przechodzisz obok

wystarczy jedno kliknięcie ciepła



Mały chłopiec napełnił balon

uśmiechem pełnym czekolady



uwolniłem szczęście - krzyknął

w stronę otwartego na oścież nieba