SENS KUBISTYCZNY

Jestem jedynie okruchem
w wielkim lustrze świata
połączonym tylko
licznymi pęknięciami
jakby wielką neuronową siecią
niczym więcej

Jego odłamki
pojedyncze witraże
wielobarwne
rozproszone po kontynentach
każdy ma swoje brzemię
każdy wiatr targa inaczej
każdy ma swój los
znany tylko trzem Mojrom

Czasem czuję
jak nicią przepływa mi przez palce
jak chwyta haczykowate krańce świata
cumując
cumując do brzegu