doceniam...

Dla poety cennym skarbem
Będzie wolność słowa.
Dla prawnika natomiast
Niezawisłość sądowa.

Każdy z nas jest inny
I docenia coś innego.
Jeden doceni przyjaźń
Drugi kogoś ukochanego.

Inny zaś dobrą pracę
Dom, psa, rodzinne
A nawet teściową.
A ja dziś doceniam
Moją piękną szkołę.

Doceniam ją za to
Że po prostu istnieję.
Że mogę w niej się uczyć
I spełniać marzenia.

Od serca dziękuję wszystkim
Jej twórcom i założycielom.
A także wykładowcom
I oczywiście studentom.

Dziś łączy nas coś wyjątkowego
Łączy w jedno całe.
To wspólna chęć
By szkoła się rozwijała
.
Lec czas płynie jak rzeka
I nigdy nie czeka.
I rozstawania nadchodzi czas.
Lec ja przyrzekam
Że nigdy nie zapomnę was.

Nie zapomnę Cię szkoło
I spotkań z Tobą.
Nie zapomnę jak ciepło
Przyjęłaś mnie w ściany swe.
I mam nadzieję, że kiedyś
Znów odwiedzę Cię.