Samotność

Samotność jest jak drwiący

śmiech dziecka,

jak nagie ściany,

przestrzeń bez końca,

gdzieś w pośpiechu zostawiona

na ławce teczka,

rozpacz i ból wyciągające

swe dłonie do słońca.



Samotność to serce nie do pary,

drzewo pozbawione liści na zimę,

jeden zakurzony kubek do kawy,

co noc zimna pościel,

cień po Aniele Stróżu w ramce,

dławiący płacz,

niemy krzyk,

każde nowe urojenie.



Samotność to brak zrozumienia,

beznadziejna pustka,

tęsknota do tych,

których już nie ma,

gdy płyniesz w tłumie, wśród neonów,

dobrze się bawiąc z procentem w głowie,

w ogromnym mieście, wszędzie,

wtedy rozumiesz samotnośc