odrodzenie

Tęsknota
tak dawno nie pisałam nic
tworzyłam nic

serce zamarzło
fantazja usycha
resztkami sił
zakorzeniając się w nadziei

dłoń skamieniała
ciężka niczym głaz
pióra nie utrzyma już

uparta i twarda
mimo i pomimo wszystko
zasięgam po pióro

jest zimne
twarde
twórczo martwe jak ja

biorę je w dłoń
wypad
sięgam ponownie
wypada

łzy stoją mi w oczach
nic z tego nie będzie
nic się nie uda

nagle

łza spadła
na kartkę papieru
rozmyła się
wsiąkła

odrętwienie powoli ustaje
mijają godziny dni miesiące
siedzę
można powiedzieć że piszę
a może tworzę

powstało pierwsze słowo
niepamięć
zaraz po nim następne
tęsknota

i serce mi drgnęło
2
61 odsłon 5 komentarzy

Komentarze (5)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

Takie to porozklejane i ciężko się czyta.
Carsa 10 lat temu
cóż, wybacz zamysł był taki aby skłonić do powolnego czytania, wręcz ociężałego by czytelnik poczuł, mógł poczuć to co ja pisząc po 2 latach przerwy, jeśli sprawiło Ci to większy problem przeczytanie z pokorą pochylam głowę w Twoją stronę
Nie chodzi mi o tempo czytania. Tekst po prostu się nie klei. Za dokładnie opisujesz dane momenty.W poezji jak coś jest za dokładne to...jest nudne. To tylko moje zdanie, czytelnika. Nie musisz brać tego pod uwagę.
gizela1 10 lat temu
to nie pisz voglle i spoko
zyga66 10 lat temu
taki fajny stenogram myśli, podoba mi się, pozdrawiam :)
0 online
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie