Gość

Niezapowiedziany zapukałeś delikatnie
do serca mego kruchego.

Ja nieśmiała, uchyliłam ci drzwi
wdarłeś się weń
niczym właściciel.

Serca zabiło mi mocniej,
smutek schował się w kąt,
samotność odeszła w nieznane.

Zawładnąłeś sercem mym,
wypełniłeś pustkę w nim.

Radość i szaleństwo ogarnia mnie
jestem szczęśliwa.