Porcelanowa lala

Stoi na toaletce obok zabytkowego zegara
dumna, smutna, zatroskana.
Błekitne łzy spływają po jej twarzy
smutno spoglada przez okno gdzie tentni życie.
A ona wciąż w bezczasie tam zatrzymana
smutna- bo wciąż stoi sama.
a stary zegar odmierza czas Tik- tak!
Porcelanowa lala spogląda smutno
marzy by ktoś wypełnił jej puste dni,
otarł smutne łzy, podał dłoń,
ożywił i wyrwał z bezczasu.
Lecz wciąż tylko tik-tak!
stary zegar odmierza czas...