PIĘKNY ŚWIAT

Piękny świat jak namalowany,

Tęczową farbą pędzlem przetkany.

Gama kolorów wszystko jak trzeba

W małych roślinach ,w ogromnych drzewach.

Wszystko jest inne ,a takie same.

Z tycich drobinek w całość ulane.

I jak w cudownej, super maszynie

Tak funkcjonuje ,że nic nie ginie.



Lecz kiedy zginie , z naszej głupoty,

To nie pomoże ,ni środek złoty,

Ni żadne żale ,ni sprytne triki

Sam Bóg to twórca tej matematyki.

Która nasz wszechświat w jedno scaliła,

Dbajmy by ciągle bezbłędna była

.

Im mniej w te dziwy łapy wpychamy,

Paradoksalnie najlepiej dbamy,

By nie zginęły te wszystkie cuda,

By nie została już tylko złuda.

W księżce wspomnienie, zdjęcia w albumie,

Złudna nadzieja ,że człowiek umie

W tym mechanizmie tryby naprawić

I by działało od nowa sprawić.



W swej arogancji ciągle ufamy,

Że piękno świata na zawsze mamy.

A tak naprawdę to dostaniemy,

Co sami sobie wypracujemy.

Szanujmy świat swój i jego dziwy,

By nie pozostał piękny na NIBY!