OKO

Znowu na świat patrzy żółte oko nocy.

W okna się dobija,rysuje gałęzie,

Z mroku wyrywa życie,ukryte pejzaże,

Budzi z niebytu rozmyte obrazy.

Takiej nocy wykrzyczy,że świat cały żyje!



Jak nie patrzeć w to oko?

Świat zaczarowany,zobacz?

Widzisz to piękno ,co w dzień cię otacza,

Co nie zmienia się nocą,lecz tylko przysypia,

By się ocknąć na nowo w słońca złotym brzasku.

Różowości poranka ,pierwszych promieni blasku.