DUSZA

Tak mało wiedzieć nam dane,

Sekrety w kłódki pozamykane,

Pieczęcie na tajemnic świata niezłamane.

A dusza niepokorna i rogata ,ciekawa świata.



Ciągłe pragnienje nieśmiertelności ,

Wsszechwiedzy,wiecznej młodości,

Nie da się spełnić,czas je zagryzie,z kątów wylizie.

A dusza niepokorna i rogata figle ci płata.



Bo tęmpy umysł pojąć nie umie,

Mieszka w skorupie, nic nie rozumie,

Już chce ją rozbić ,zerwać okowy...

Brak mocnej głowy.

Więc gdy już wiemy ,że nic nie wiemy

I że w wieczności coś zrozumiemy,

Bądźmy cierpliwi ,pełni spokoju w tym życia znoju.



I niechże dusza wreszcie zrozumie,

Gdy przyjdzie pora sama odfrunie.

Pozna sekrety i tajemnice,

Kiedy przekroczy życia granice.