obalam tynki - termojądrowo

Liczba neutronów się nie zgadza...

Splątanie kwantowe to jedna z najciekawszych i jednocześnie najmniej intuicyjnych konsekwencji wynikających z mechaniki kwantowej. Mówiąc najprościej, jeżeli mamy do czynienia z dwiema cząstkami splątanymi kwantowo, to zmiana stanu jednej z nich natychmiastowo prowadzi do zmiany stanu drugiej, niezależnie od tego, czy znajduje się ona w tym samym pomieszczeniu, czy na drugim końcu galaktyki. Stan każdej ze splątanych cząstek przed pomiarem jest nieokreślony. Jeżeli zatem określenie stanu jednej z nich oznacza natychmiastowe ustalenie stanu drugiej intuicyjnie oznacza to oddziaływanie z nieskończoną prędkością. To z kolei byłoby niezgodne z teorią względności. Z tego też powodu Albert Einstein określał splątanie kwantowe wymownym określeniem „upiornego działania na odległość”.

Część naukowców opisując to zjawisko mówi, że cząstki w stanie splątanym zachowują się jak jedna cząstka mimo rozdzielenia. Najbardziej zdumiewające w tym przypadku jest to, że nic, włącznie z informacją nie może podróżować z prędkością większą od prędkości światła, a mimo to zmiana stanu kwantowego jednej cząstki wpływa natychmiastowo na zmianę stanu drugiej, nawet jeżeli dzielą je całe dziesiątki czy tysiące lat świetlnych.