senna wizja odpoczynku

pola znów pełne snu
ścielą łoża chłodu spragnione
ptaki usilnie skore do pomocy
ze wzmożoną energią wydziobują robaki

wiosenne przebudzenie
da im nadzieję
życia w starych gniazdach
nowe ujrzeć pokolenie

skąd czerpią siłę
choć nie mają bogów

nie ma w nich chwil zwątpienia
pełne są siły i determinacji

i tylko człowiek wątpi
bo mając wolną wolę
potraktowany przez drugiego człowieka
w sposób niegodny szuka

a przyczyn niedoli nie znajdując
gromadzi trudności i zaczyna wątpić
we wszystko
i o wszystko obwinia Boga
i utożsamia jako wroga

albo kwestionuje jego istnienie
a stąd tylko krok od ateizmu

"droga we mgle...
kiedy jej nie ma - cóż"