Spacer w myślach

Euforo-bez myśli agonia prowadzi kiedy ogień oczy pali powieki podpuchnięte ma,motylica chciała by się wyrwać i myśli uwolnić
lecz ze ślimaka jak z amoku ciężko jest wyjść ,w życiu tak samą nazwać się larwą to w nim sama ginie nie stając się motylem królewskim tylko nocy ćmą w:) choć jak to w życiu dobrze kaczkę mieć
zwłaszcza na zupę czekoladową :):):)):):)

Nie chcę nic mówić na temat wiersza, bo atmosfera jaką stworzył tak bardzo przypadła mi do gustu, choć nie jestem kobietą, że chcę by trwała w nieskończoność. Są takie wiersze do których się wraca po latach. Ten jest właśnie takim :) gratuluję, bo zbudowałaś tu napięcie, grozę, desperację... ahh