Osiem Wichrów

Osiem wichrów dmie po świecie
niosąc w rękach dawny żal,
pragnień z deszczem pogubionych
niosą już przed siebie w dal.

A za chwilę

Na bezkresnych oceanach
tańczą wichry, burza gra,
ponad nimi patrzy cisza,
ponad nimi cisza trwa.

Pogubili

Pogubili już pragnienia
i ruszyło każde w świat
fali szukać swej spełnienia
i szukają jej od lat.

Tańczą

Tańczą wichry z marzeniami,
ich przyjaciel sztorm już trwa,
lecz ucichną niespodzianie
gdy przechodzić będzie mgła.

Mgła

Przechodziła mgła tamtędy,
wichry jej oddały żal,
teraz ona go kołysze
pośród sztormu szarych fal.