Bukiet piołunów

Przychodzę naga wśród chłodu wieczoru,
otul mnie proszę
i pozwól spłynąć kilku łzom słonym
z wilgotnych oczu.

W dniach pogubionych mgłami spowitych,
nas odnalazłam,
poranki słodkie, niebo błękitne,
noce upalne.

Bzy stamtąd niosę w deszczu majowym
i ukojenie
taką mnie całuj nim się zamienią
w piołun w kamienie.

I nim staniemy na dróg rozstaju
z koszmarów sennych,
wiedz że cię zawsze bardzo kochałam
i kochać będę.