[. Sztuka wątpliwego chodzenia .]

gdy dochodzę do wniosku przeraża mnie
jak skutecznie potrafię podstawić sobie nogę

przechadzając się w chmurach szerokim łukiem
z dala od uczęszczanych dróg
tam gdzie nie wykosili trawy
trop znowu musi na mnie wpaść

niekiedy cofam się po śladach
dając sobie czas do namysłu

ludzie tak pewnie kroczą przed siebie
z podsiniałymi czołami