[. Kiedy wiara zapuszcza brodę .]

kiedy wiara zapuszcza brodę nie jest jej do twarzy
jak bombie która przeznaczenia szuka w gęstym tłumie

ufne spojrzenie znad ławki łaknie uziemienia
w rozchmurzonym obliczu starca
jak piorun miotany strzelbą bladego przybysza

ciało indianina z podręcznika
pada na oczach dziecka