do dna.

powiedzieli że nie mam czego szukać w tym świecie
bo z ojców i matek pochodzi nicość
pisali mi dni wedle rozkładu pociągów
odjeżdża radość przyjeżdża smutek
szyny moje granice moja codzienność i gra
stukot kół coraz dalej niesie
nikt nie powiedział gdzie dlaczego po co
powiedzieli tylko: żyj do dna