Pająki

Strawiliśmy siebie

jak pająki

wzajemnie
wysysając

chęć poderwania się
do lotu.

Zostawiliśmy,

po sobie

chitynowe pancerze

nałożone na

szarość dnia codziennego.

Trwaliśmy,

motając się

w krzyku i niezrozumieniu.

Teraz

z opuszczonymi głowami

chcemy

żyć inaczej.