Krzyk pamięci

Pamięć
Powstańcie z grobów, przypomnijcie o sobie,
Gdy oni o was zapomnieli w swym zakłamanym słowie,
Przypomnijcie swe krzywdy, ukażcie rany,
Mówcie jak was ścinali, jak zboża łany.

Jak gwałcili wasze córki, jak synów mordowali,
Jak życie wasze z uśmiechem odbierali,
Jak dziećmi waszymi, niewinne istoty,
Mundury zdobili, ozdabiali płoty,
Jak rodziców waszych do śmierci kopali,
Jak żony wasze bagnetami dźgali.

Powstańcie z grobów, jesteście Polakami,
Naród o was pamięta !
Zapomnieli o was przez naród wybrani.
3
36 odsłon 2 komentarzy

Komentarze (2)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

Helen 11 lat temu
Hmmm...katastrofalność w wierszu jest..ale początek i zakończenie świadczy ewidentnie iż piszesz do ludzi, którzy już nie żyją....a czytelnik mniemam że się z tym nie utożsami. Może gdybyś zmienił i początek i zakończenie tak aby czytelnikowi przypomnieć iż powinien pamiętać o zmarłych niżeli ich wywoływać...myślę że tekst by na tym zyskał:)))pozdr.
A
alali 11 lat temu
media milczą,aby i naród zapomniał
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie