Droga życia

Drogo nieznana życia ludzkiego,

czy do śmierci li tylko

wiedziesz przez lata i zimy,

przez szczęścia ludzkiego nieliczne chwile



i przez wszelkie życia przypadki-

przez nogi i serca złamane niechcący

przez bóle brzucha i dźwięk już konających,

przez pracy znoje przez sprzeczki i przyjażnie



przez śpiewy ptasie i czerwień czeresniowa słońca zachodu,

przez drogi najbliższych przyjaciół i nienawistnych,

wiedz mnie w szczęściu życia czas cały,

trotuarem bądź do śmierci



jeśli cię takim pobudowano,

lecz całym szczęśliwym

przez cierpienie i prace dla innych,

skoro tak płace za życie do śmierci,

daj podróż godną