Patrzyłam...

Patrzyłam jak spadają
gwiazdy ze szklanego nieba,
powoli blakną i dosięgają
codziennego chleba.

Patrzyłam jak się wznoszą
zwykli ludzie do zwykłego nieba,
by odetchnąć wiecznością,
bo tak trzeba.

Patrzyłam na to wszystko z boku
i się nie dziwiłam,
bo wszyscy byli obok,
a ja tylko śniłam.