Rozstanie

rozcinam krwawe płaty
myśli nabiegłych chmurami
samotność przypalającą zmysły
ciszę drwiącą z czekania
autopogardę

do paznokci nożyczkami

nieopatrzone rysy
wyryte w pamięci
zapisany w kalendarzu
wykaz chwil złych i gorszych
a to przeplatane
ulotnymi radościami

bezlitosny miszmasz marzeń

brak tchu w cielesnym pudle
łuszczące się kawałki uczucia
opadają z poziomu spełnienia
na poziom jednostkowości

zawieszenie w trybie mono

czy wykrzyczałbyś do siebie
nie warto było cierpieć
za tych parę chwil doskonałych?

zabrnęłam w zaprzeczenie