Spacer z motylem pod rękę

samotny
biały wiersz
wyskoczył z mojego serca
wykąpał się
w jeziorze marzeń
i spaceruje
z motylem pod rękę

podrywa go uśmiechem
kradnąc po cichu trochę koloru
uwięzionego w skrzydłach

nie chce być już taki biały
no cóż
chce być modny

teraz
trudno go poznać
w krótkiej spódniczce w kratę
białych podkolanówkach
i z kolorową kokardą
we włosach

może kiedyś
znów wskoczy do serca
czekam
wysyłając białe pozdrowienia