Życie kamieni

Żyj i kochaj cokolwiek
I umieraj gdzieniegdzie
Zachodź troski od tyłu
Szczęściu pomagaj w biedzie

Trwaj tak mimochodem
Zbiegiem okoliczności
Swych zmysłów korowodem
Od wschodu do starości

Poczęciem środek nocy
Szlakiem górskie bezdroża
Nagroda wdowim groszem
Niepewność solą morza

Wichura strąca w przepaść
Kamienie mkną lawiną
Choć kryją dno wąwozu
To wcale tam nie giną