Wiemy jak

zgaszeni niewiarą wiemy jak umierać
dla świata i ludzi czasem dla miłości
dla walki bez celu poczucia kierunku
dla zmagań z niejasnym czuciem skończoności

z niepełnym obrazem można się pogodzić
gdy walka o wolność obrasta nadzieją
pokorą się wtedy ochraniam jak tarczą
czy wieczność jest odpowiedzią na przemoc

barwy dnia i nocy potrafią się zlewać
tworząc zakamarki nieodkryte jeszcze
w nich się zawszę leczę swą znikomą wiedzą
odkrywam zasady w których się pomieszczę

przeliczam pobieżnie dzieła wielkich świata
być może nie spotkam geniuszy rozkładu
nie próbuję wątpić w tę zależność zdarzeń
w harmonię przeznaczeń odwiecznego ładu