Pomost

No tak... Po ostatnim Twoim wierszu mogłam się spodziewać czegoś równie refleksyjnego i egzystencjalnego. Ciekawy temat i spostrzeżenia, plastyczna opowieść o tym , co trwałe w przemijającym świecie; w czym tkwi siła , a w czym bezsilność... Podoba mi się klimat, jaki stwarzasz w swoich wierszach. Piszesz na tyle ciekawie,że warto popracować nad warsztatem. Przede wszystkim początki wersów nie muszą być pisane dużą literą! Sugeruję pisać wszystko minuskułą, ale jeśli stosujesz wielką literę, to musisz zachować zasady interpunkcji. Zdanie kończy się kropką. Nie zawsze pokrywa się z wersem- wskazane jest stosowanie przerzutni. Jeśli kropki, to i przecinki. Jest współcześnie tendencja do stosowania minuskuły w wierszach białych.Usunęłabym zaimek ,, swe ( ,,swe znaczenie). ,, Poprawia (humor), zamiast ,, polepsza. Ostatnie cztery wersy brzmią dość karkołomnie językowo- przemyśl je sobie jeszcze i zapisz prościej, ale dobitniej. Pozdrawiam. :)

Podoba mi się ; )