siódme piętro

a co czują dachy budynków kiedy kolejny raz
martwym wzrokiem wypala w nich dziury
cień człowieka, co kiedyś szukał
najcichszego szeptu wiatru

chyba opuścił siebie
marzyć już nie potrafi
dotykiem gładzi, ale wciąż nie czuje
zgubiona głębia orzechowych oczu
ostatni raz przygląda się gwiazdom

chodniki też potrzebują trochę miłości
po kolejnym takim, co się roztrzaskał o bruk