w światłocieniu

Poetą się nie jest - poetą się bywa




Jak patrzeć by widzieć
twarz uśpionego dziecka
łagodną i miękką
bezbronną
sny pod powiekami
kolory nieba
kroplę rosy na trawie

wiązać słowa w krawaty
czy zaplatać w warkocze ?

nasze światy są
jak połączone naczynia -
mówiłeś
oddzielne ale przepływają
przez siebie

twój wiersz jest taki
że chciałoby się go dotknąć -
mówiłam
to co piękne jest w nas
nie poza nami

jak patrzeć by widzieć