Pod Wielkim Wozem

smutek jest piękny
choć taki bolesny

ma barwę zmierzchającego dnia
zapach nadciągającej jesieni
kształt samotnego wpatrywania się
w rozległy górzysty pejzaż
z pustego o tej porze sanatoryjnego tarasu

dziś zaciągnęłam się nim
jak niebo chmurami przed deszczem

smakuję go każdą cząstką siebie

bez ciebie nie chcę wracać
w intymne światło wieczornej lampy
ani w gwar tanecznej muzyki ,, Piekiełka"

zaczekam aż rozmyta plama
zmierzchu
zamieni się w zdecydowany kontur
nocy
popatrzę wtedy na gwiazdy
z nadzieją że i ty patrzysz teraz na nie

może razem ujrzymy
tę spadającą
wsłuchaną w nasze wspólne życzenie