piąta pora roku

odfrunęły nitki marzeń
niezauważalnie
jak lato

nie ujrzałam morza tego roku

nie spełnił życzeń
zaplątany w rozłożystą sosnę
jednorożec

drzewo splecione konarami
okazało się nie miłosną parą
lecz syjamskimi braćmi

aby przeżyć jedno musiało umrzeć

miałeś zapuścić we mnie korzenie
jak ja w ukochane morze

kołyszę w sobie tylko wspomnienie
niczym oddech fal

tęsknota wróciła wraz z babim latem