zwykły chłopak

pośrodku łez odnalazł siebie
inną drogą pójść trzeba

narzekał na ludzi na świat zwiędły
złych czasów nie ominą idzie aleją
z postawionym kołnierzem

zanurzony do połowy szuka drugiej połowy
szuka szczęścia w środku duszy
by je dać młodej dziewczynie

serce spłoszone wyrywa ostatni oddech
jest artystą cierpi jak zwykły chłopak
spowiada się każdej nocy do poduszki

tuli sny myśli otaczają głowę
błądzi wśród dzikiej natury
chyba jest świerszczem co cyka