zdeptany

depczą ludzie człowieka
dusi życie droga kamienna
na czole ciężkie krople płytki oddech
idzie i płacze zdeptany przechodzień

stuka do drzwi nikt nie otwiera
nikt nie lubi nie wygląda
nie czeka
pisze na murach o sobie
na listy nikt nie odpowiada

złość w nim nie gości

pcha kamień ciężki i wszystkie ciężary świata
pochyla czoła przed tymi co żyli wielcy i mali

zlicza dni brakuje palców
wyrywa kartki z kalendarza
taki los każdemu się zdarza
zdążyć przed światem
zdążyć przed samym sobą