umieram pośród was

wystawiony świat przed oczami
jak szklany ekran z telenowelami
zamknięty i zimny ponad nami
wyważone słowo które zaciska w piersi

zakłamany w wsłuchany
w opowieści dziwnej treści
zasypiam zdołowany pod kocem schowany

uwięziony w myślach w ich gonitwie
rozpędzony pędzę pod koła świata
nadjeżdża skąpany w odchodach

zła nie ominiesz stawić czoła jeśli trzeba
wyłączony idziesz w różne strony
poróżniła nas droga zakłamana

w słońcu marzenia płacisz od nich podatek
dlaczego szukamy siebie
nie rozumiejąc co się wydarzy wokół

w światła odbiciu malujesz mnie
moja głowa pełna złudzeń
natchniony umieram cały w płaczu