co nas napędza

Od siebie
dziecięce dni minęły jak bajka
kamuflowany w zabawkach
okryty legendą świat
z wieczorynką układał sny pośród półek

Bóg niegdyś stworzył sad
nazywany rajem
ulepiony człowiek zaczerpnął powietrza
podniósł powieki myślał co by tu s.....szyć

lecz nie chciał żyć według reguł
rozmowy z Bogiem nudziły go

spróbował zakazanego nazywał ją kobietą
zdradził przykazane słowa
obnażony chował wstyd za liściem palmy

Pan widząc to zapłakał

ciągle budując z niszczycielską siłą
pędzą ludzie jak maszyna
nieopanowany popęd
zaciska spokój

deszcz woda w rzecze
słowa na językach
świat się starzeje
szukamy siebie

szkic.cdn...
1 2
27 odsłon

Komentarze (2)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

gizela1 6 lat temu
gdzie ty żyjesz..w ogóle?
jaropasztii 6 lat temu
nie wiem
1 online
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie