szyfr

zapadam się w głębokim śnie
płynie księżyc blady od wzruszeń

noc przechodzi w dzień
miesza się z promieniami

znika szybko szczęście

patrzę przez szybkę
wzory maluje mróz
próbuję odczytać szyfr

sen zmęczył mnie

ostatni dzień będzie pierwszym
noc rozgości się w sercach jak gość przy stole
odpłyniemy stąd na dziki ląd
zbudujemy nowy dom