czas zmienia nas w kamienie

wyrosnę wczesną wiosną na nowo
będę kwiatem z koroną o zapachu konwalii

natchniony jak anioł z bosymi stopami
dotknę lekko wargami kropel rosy
by nie uschnąć koło północy

wśród innych kwiatów jestem uroczy
tylko te smutne oczy
zdradzają prawdę co w duszy

żółknę wczesną jesienią
zamieram
pozostawiam zapach w pamięci
pozostawiam nasiona w glebie twardej jak twoje serce