szum lasu niesie echo

z głębokich lasów gdzie szept
grząskich łąk i spękanych pól
bezwzględny czas kruszy kości

w wypalonej duszy
serce nie bije
nie poruszy
echo nie drga cicho

blade policzki
wyczute wtopione
czujesz chwile
gdy śmierć dotyka spoconych pleców

ginąć
nie teraz
nie czas umierać
strach wypełnia oczodoły

jestem garścią popiołu
rzuconym w wietrzne objęcia

wiersze rozrzucone
po ulicach wielkich miast

poczytaj zrozum treść
która wypełnia przestrzeń
miedzy życiem a śmiercią