poprowadź mnie za rękę

nienawiść ma czarne jak węgle oczy

w sercu zazdrość jak korniki w drzewie
dłubie wierci na więcej ma chęć

człowiek w gniewie zbija mieczem
łzy w nieszczęściu kroplami utraconych chwil

czerwienią w oczach świat zgubiony
jeden krok od przepaści niewoli własnych myśli

ciemne chmury nad mym światem
pod kapturem chowam twarz w kieszeni chleb

zjem tak bardzo brakuje nasycenia miłością