nie wytrzymam

k ur wa nie wytrzymam
z pokolenia na pokolenie te same nazwiska
tego samego podmiotu
te same gęby z jednego drzewa jak owoce
powielają nieprawdziwy obraz świata w tym mieście

gorzej na wsi ksiądz prosi o wybaczenie wrogom
ile można dać się w d u p ę kopać
k urwa nie wytrzymam wsadzam palec głęboko wąchaj ch uj u

dość paranoi dość wychwalania
módlmy się w domu
żyjmy w zgodzie żyjmy w prawdzie
mam dość ochłonąłem

przyjdź do mnie porozmawiać
nie chce walczyć ale wyjścia brak
sprzedają
sprzedany z ziemią
Banki kupują nas
co z naszym krajem
czy będziemy szprechać może gaworit

Polsko budzimy się

chwyć za wszarz tego za biurkiem
nierób nie zna zgody
sztywne zasady
w du pi e grzebie i popija kawę już szóstą

w świecie nierealnym
napić pozostało się wódki resztówki