moje życie

życie ma kolor krwi
płynie w żyłach powleczone skórą
nie można zatrzymać czasu
nie oszukasz go

jak cienka nić słaba
niejedwabna

każdy znaczy drogę
idzie na prawo jasną stroną
skręca w lewo kroczy w ciemności

niczym szpulka puszczona zatrzymuje się w pewnej chwili
przepowiednie

o życie

prorocy nad krawędzią
pomiędzy Bogiem a duszą człowieczą

trzeba poskładać wszystko
jest w tym sens gdy uwierzysz

żyj póki starczy sił
uśmiech nieś ludziom niech nie martwią się dniem

zbierz choć jedno ziarno

chwytaj wiatr w żagle
mój okręt jest życie na oceanie czasu
podąża za gwiazdą polarną
księżyc na horyzoncie
świta
wiara portem
zawsze i wszędzie życiem wiecznym