kradnie złodziej

dzieciństwo zabrał czas
jak kradnie złodziej
za szybko zbyt cenne chwile

koledzy z piaskownicy
z chlebem w brudnej dłoni
zapomnieliśmy o sobie
każdy wybrał inną drogę

kilku zmarło
kilku za oceanem

dziewczyny patrzą w przeszłość
kochały były na miejscu
myślały o nas
szukaliśmy czegoś innego
wciąż wracają do miejsc dobrze nam znanych

nie warto zapominać

o stół oparte łokcie
w głowie sprzed lat obraz
podtrzymują cały kawałek świata dysk

nie usnę tej nocy nie wybaczę sobie
dlaczego uchwyciłem tak mało
mogło być dobrze całkiem należycie
skrycie płaczę nie uwierzycie
los ukradł skrawek mego Nieba

odeszli gdzieś
tak mocno ich kochałem
oddam wszystko może będzie dobrze