JW 1328

po wejściu zapomnij o cywilu
wchodzisz i nic nie masz
i nic nie wyniesiesz

ogolą czaszkę do zera
ubiorą w zieleń
ścisną pasem w pół
oddzielą mózg od nóg

poznasz beskidzkie szczyty
pot bardziej słony od soli
pożegnaj dziewczyny i uciechy

nauczą cię strzelać
czołgać się i skrycie skradać

zasypiasz z bronią
pod poduszką kartka z modlitwą

prosisz o to by zasnąć w nocy
częste wart i służby
dowódcy jakby mogli łamali by kości

na wypoczynek nie ma co czekać
jeszcze dwadzieścia lat jeszcze kilka świąt
wrócisz do swojej wioski