gdyby tak realnie

by świat odrodził się lepszy
niewinny oczami dziecka

rosa na trawie niewieczna

promienie słońca
tysiącem barw toną w eterze
wyłuskuję te najlepsze

w słowach hiperbolą płyną intencje

miłość niechaj zamieszka
między bytem a niebytem
nakarmi serca wiecznością
gdzie nie ma pragnienia
żądz ani pokus losu
szczęście na każdym kroku

owinięci szalem bez trosk i narzekań

jednomyślność

księżyc blady od zmartwień
gdy noc zasłania wstyd

czekanie trwa za długo
obudzę się gdy przyjdzie
odsłaniając jej tajemnicę