biała dama

ona tu jest
rozbiera mnie z uczuć
wysysa dech
karmi się życiem
popija gorącymi łzami

brakuje sił
brak mi słów
usta palce sine
gołe kości pokrywa kurz
dusza na ostrzu
kosą podcina krtań

ona tu jest zabiera mnie

nie ma dość
czyni to co ma czynić
nie mam już nic
prócz kilku wspomnień

stanę nagi jak nóż

siada na konia
odjeżdża z duszą
przybitą gwoździem
do sakwy na srebrniki

nie przekupisz

ona tu jest
strzeż się gniewu
dama jest blisko