a miało być tak dobrze

strzelista zieleń liści jaśminu
wyrwa biel złotym pyłkiem kusi
zapach dziewczyny bardziej ponętny
zniewala zmysły
ogłupia zgina kolana
człowiek bardziej hojny
niż zwykle

na nic spowiedź
na nic żal
dać spokój
dać odpocząć

dzika róża przy starym płocie
oplata czerwienią spadające słońce
kolcem rani zbutwiałe serca
sączą się rany
po ostatniej miłości

na nic spowiedź
na nic żal
dać spokój
dać odpocząć

inny czas inny dzień
woda w rzecze bardziej brudna
myśl jasna przeszywa skronie
w dłoni zwój i srebrny kamień

na nic spowiedź
na nic żal
dać spokój
dać odpocząć