Po śmierci...

Duch z popiołu, życiem grzeszy

Tam gdzie ludzkie miny peszy

Gdy umierać, rozum krzyczy!

Wąż do serca pełza, syczy

Życie ludzkie jest jak chwila,

To co dobre szybko mija

To co złe.. w pamięci legnie

I życie ciągle przypomina te brednie

Które krzywdzą, dręczą ludzi

Wnet rodzina marsz żałobny na grobie zanuci

A gdy wiara daje siłę,

Dziecko boga znowu ożyje

Dziecko diabła umierając będzie błagać,

Prosić w otchłań piekielna spadając

Żyjąc w wierze nic nie tracisz

A zyskujesz wiele

Do póki cię szatan nie ujrzy,

W swym boskim popiele