zazdrość

,,bryza wypełnia żagle
sztorm zatapia okręty"



przychodzi ukradkiem
wślizguje się jak wąż
narasta
mnoży się niczym komórki rakowe

podważa każde słowo
gest spojrzenie

wsłuchując się w mowę ulicy
krakanie kruków
szuka znaków na niebie i ziemi
gardzi rozsądkiem

mistrzyni iluzji i fałszu
miesza rzeczywistość z wyobraźnią
zsyłając zaćmienie