z rozmyślań w drodze do...

spadłaś jak sokół
jak trzęsienie ziemi
burząc schron
z pieczołowicie wykreśloną
linią życia
drabiną do której codziennie przybijałem
kolejny prosty szczebel

zwykłego cieślę przemieniłaś
w odkrywcę
nowych niezbadanych tropów przeznaczenia
świata gdzie niepisane prawo miłości
kreśli swoje granice
w których niemożliwe staje się możliwe

a jedyną logiką jest brak logiki