do dna

bliższa koszula niż słodka iluzja
tkana wiekami z niewidzialnej przędzy

ostatnia nić obol dla Charona
mgliste horyzonty
brzeg drugi niepewny

obietnicami stoły zastawione
więc pijmy - wciąż wino
w wodę się zamienia

niespełniony toast
niech przebrzmi do końca
gdzie bliżej - do światła
a może do cienia

na pohybel myślom
pijmy łzy istnienia